Mostrando entradas con la etiqueta fibromialgia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta fibromialgia. Mostrar todas las entradas

07 diciembre 2024

SÍNDROME DE FATIGA CRONICA, FIBROMIALGIA Y DECLARACIÓN DE INCAPACIDAD PERMANENTE. ANÁLISIS DE LA DOCTRINA RECIENTE DE LA SALA SOCIAL DEL TSJ CATALUNYA.

No es extraño que aparezcan continuamente noticias, seguramente con la intención de ser "clickbait" o de dar publicidad a algún despacho dedicado a la reclamaciones de incapacidad permanente -lo cual es absolutamente legítimo, y no critico... faltaría más por mi parte- pero que confunden, y mucho, a las mujeres que padecen dichas enfermedades, que creen que es prácticamente imposible acceder a la pensión. Y eso, no es cierto, padeciendo fibromialgia y/o síndrome de fatiga crónica, siempre y cuando sean severas, aunque haya que demandar judicialmente, es muy posible obtener la declaración de incapacidad permanente en el grado de absoluta. Así, con ánimo de arrojar algo de luz al respecto (cómo en tantas ocasiones ha hecho el profesor, magistrado y escritor, Fernando Lousada, desde hace años y en la actualidad), he descargado y analizado varias sentencias recientes (en concreto son 30 y de diversos ponentes) de la Sala Social del TSJ Catalunya, y expongo los puntos comunes a todas ellas, y ya avanzo, es una doctrina muy consolidada. Vamos con ello.

1. Doctrina sobre Incapacidad Permanente por Fibromialgia y Síndrome de Fatiga Crónica.
Las sentencias que he analizado, aplican la siguiente doctrina con respecto a la fibromialgia y al síndrome de fatiga crónica, exigiendo, para que sean constitutivas de incapacidad permanente:
  • Gravedad o severidad. Ambas enfermedades, o al menos una de ellas, deben ser de carácter grave o severo para ser consideradas incapacitantes. Y es que un patrón común a todas las sentencias es que, con respecto a la fibromialgia se indica que puede variar en intensidad, desde una leve molestia no incapacitante, hasta una incapacidad para cualquier profesión. 
  • Limitaciones funcionales. No basta con el diagnóstico, sino que se deben demostrar limitaciones funcionales específicas que impidan al trabajador realizar su profesión habitual o cualquier otra actividad laboral.   
  • Individualización. Cada caso debe ser analizado de forma individual, teniendo en cuenta la edad de la trabajadora (esto en menor grado, pero mi sensación es que siendo más joven es más complicada la declaración), su profesión habitual, el grado de afectación de las enfermedades y otras circunstancias particulares.
  • Informes médicos. Es necesario aportar pruebas que demuestren la gravedad de las enfermedades y sus limitaciones, y eso solo se consigue con informes médicos de unidades públicas especializadas en dichas enfermedades, así como de Reumatología, Clínica del Dolor, etc... Los informes de carácter privado solo pueden ayudar a corroborar lo establecido por la sanidad pública. Y las periciales médicas han de tener como soporte aquellos informes públicos.
Algunos ejemplos de lo expuesto en las sentencias:
- En la STSJ CAT_7502/2024 se menciona que la fibromialgia y la fatiga crónica solo son incapacitantes cuando se presentan en grados III-IV o IV, y se deben demostrar las limitaciones funcionales correspondientes. 
 - La sentencia STSJ CAT 7609/2024 confirma la incapacidad permanente absoluta de una trabajadora que padece fibromialgia y síndrome de fatiga crónica en grado III, junto con otras patologías concomitantes que impiden el desempeño de cualquier profesión.
- En la STSJ CAT 7705/2024 se reconoce la incapacidad permanente absoluta a una trabajadora con fibromialgia con 18/18 puntos gatillo y síndrome de fatiga crónica grado IV, por las severas limitaciones funcionales que presenta.
- Se confirma la incapacidad permanente absoluta de una trabajadora con fibromialgia severa postcovid y fatiga crónica que le impiden realizar cualquier actividad en la sentencia STSJ CAT 7758/2024.
- Por último, la sentencia STSJ CAT 7902/2024 reconoce una incapacidad permanente absoluta a una trabajadora con síndrome de fatiga crónica y fibromialgia en estadio III, y síndrome de hipersensibilidad química múltiple idiopática crónica y severa, que le impiden realizar cualquier actividad laboral con mínimo rendimiento. 
O sea, podemos afirmar que, para que la fibromialgia y la fatiga crónica sean consideradas constitutivas de incapacidad permanente, no basta con el diagnóstico, sino que se debe demostrar la gravedad de las enfermedades con informes públicos, cuáles son las limitaciones funcionales que le impiden trabajar, y la relación de causalidad entre las enfermedades y las limitaciones funcionales. Y no olvidemos que cada caso se analiza de forma individual. Como dice desde antiguo el TS, no se trata de incapacidades, sino de personas incapacitadas.

2. El caso concreto de la Fibromialgia.
Y sí, la fibromialgia por sí misma, siendo severa, puede comportar la declaración de incapacidad permanente absoluta, siempre y cuando se demuestre que las limitaciones funcionales derivadas de la enfermedad impiden completamente a la trabajadora realizar cualquier profesión u oficio.
No es que lo diga yo, es que las sentencias del Tribunal Superior de Justicia de Cataluña, insisto que recientes, pero ratificando una doctrina que ya podemos considerar "clásica", corroboran mi afirmación. Algunos ejemplos.

• Ya hemos mencionado las STSJ CAT 7502/2024 y la STSJ CAT 7609/2024 confirman sendas incapacidades permanentes en grado de absolutas de trabajadoras que, además de otras patologías, padecían fibromialgia en grado III, lo que les impedía el desempeño de cualquier profesión.

• En idéntico sentido la sentencia STSJ CAT 7718/202 menciona que la fibromialgia en grado severo se considera un diagnóstico grave.

• Es especialmente interesante la sentencia STSJ CAT 7938/2024 indica que procede el grado de absoluta en los casos en que existe una severidad notoria de la fibromialgia, correspondiente con los grados III/IV y IV.

Por tanto, tal y como se refleja en las sentencias que he señalado, y reiterando lo dicho en el apartado primero de este "post", la declaración de incapacidad permanente no se basa únicamente en el diagnóstico de fibromialgia, que ademá ha de ser severa, sino que exige una valoración individualizada de cada caso. Tenemos que acreditar, con informes especializados de la sanidad pública, que las limitaciones funcionales derivadas de la enfermedad son de tal gravedad que impiden completamente a la trabajadora realizar cualquier actividad laboral.

3. Aspectos procesales.
En este breve análisis de las sentencias del Tribunal Superior de Justicia de Cataluña, existe un patrón recurrente en las decisiones del TSJC, que detallo a continuación. Previamente si aclaro que, al tratarse de sentencias dictadas en el recurso de suplicación, que tiene un carácter extraordinario, la valoración de la prueba en casos de incapacidad permanente es una de las cuestiones recurrentes, y al respecto el TSJC reitera de manera consistente la doctrina establecida por el Tribunal Supremo, la cual limita muchísimo las facultades de revisión en suplicación.
Veamos los puntos clave:

• Principio de instancia única. El proceso laboral español se caracteriza por ser de instancia única, lo que significa que la valoración de la prueba en toda su amplitud corresponde al juzgador de instancia, quien ha tenido contacto directo con las partes y las pruebas presentadas.

• Carácter extraordinario del recurso de suplicación. La suplicación no constituye una segunda instancia, por lo que el TSJC solo puede revisar la valoración de la prueba en casos excepcionales.

• Requisitos para la revisión de la valoración de la prueba. Para que el TSJC modifique la valoración realizada por el juzgado de instancia se deben cumplir una serie de requisitos, entre los que destacan:

- Que se señale con claridad y precisión el hecho cuestionado.
- Que se cite la prueba documental o pericial específica que demuestre el error del juzgador de forma clara, directa y patente.
- Que el error de hecho sea evidente y no requiera de conjeturas o interpretaciones.
- Que la modificación propuesta sea relevante para la resolución del caso.

• Prevalencia del criterio del juzgador de instancia en caso de pruebas contradictorias. Cuando existen informes médicos u otras pruebas contradictorias, el TSJC generalmente se atiene a la valoración realizada por el juzgado de instancia, salvo que se demuestre un error manifiesto en dicha valoración.
Algunos ejemplos relevantes de lo expuesto:
1.  "... El proceso laboral está concebido como un proceso de instancia única (que no grado), lo que significa que la valoración de la prueba se atribuye en toda su amplitud ( art. 97.2 LRJS ) únicamente al juzgador de instancia .../.... por ser quien ha tenido plena inmediación en su práctica y la revisión de sus conclusiones únicamente puede ser realizada cuando (exista) un posible error..." (STSJ CAT 7576/2024)

2. "... La valoración de la prueba corresponde al Juzgador y no a las partes, no es posible sustituir el criterio objetivo de aquél por el subjetivo juicio de evaluación personal de la recurrente"(STS de 6 de junio de 2012, rec. 166/2011, con cita de otras muchas) (STSJ CAT 7502/2024)

3. "... sólo de excepcional manera han de hacer uso los Tribunales Superiores de la facultad de modificar, fiscalizándola, la valoración de la prueba hecha por el Juzgador o la Juzgadora de instancia" (STSJ CAT 7718/2024).

En fin, la próxima vez que lean "primera sentencia que declara una pensión de incapacidad permanente absoluta por fibromialgia" recuerden que son cientos las dictadas desde hace más de dos decadas concediendo el derecho a la pensión, y que lo principal es que la unidad especializada (aquí, las de Catalunya) que realiza el seguimiento médico declare la cronicidad y gravedad de su enfermedad. Todo lo demás, no es cierto, solo publicidad...
Resumen de Sentencias de Incapacidad Permanente


N° STSJ CATResumen de EnfermedadesProfesiónResultado del Recurso
7065_2024Fibromialgia, fatiga crónica, síndrome seco, fractura de meseta tibial, lumbalgia crónica, trastorno adaptativo mixto, síndrome de Asperger.Mozo de carga y descargaDesestimado (se mantiene la IPT)
7438_2024
Posible Covid persistente, fibromialgia severa, fatiga
 crónica, trastorno depresivo mayor grave, trastorno cognitivo grave.
No especificadoEstimado (se reconoce la incapacidad permanente)
7499_2024
Artralgias generalizadas, cervicoartrosis, síndrome subacromial, condropatía, espondiloartrosis, fibromialgia, trastorno adaptativo.
CamareraDesestimado (se mantiene la IPT)
7502_2024
Fibromialgia, meniscectomía, ligadura hemorroidal, espondilodiscoartrosis, trocanteritis, síndrome ansioso depresivo, fatiga crónica.
Mosso d'esquadraEstimado (se reconoce la IPT)
7576_2024
Síndrome del túnel carpiano, omalgia derecha, trastorno de ansiedad generalizada, rectificación de la lordosis cervical, discopatía degenerativa, discopatía lumbar, fibromialgia, fatiga crónica.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7585_2024
Carcinoma ductal infiltrante, neuropatía, síndrome del túnel carpiano, fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, tendinitis de Quervain.
Auxiliar de geriatriaDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7595_2024
Enfermedad de Crohn, trastorno depresivo-ansioso, trastorno de la personalidad, fibromialgia grado III, síndrome de fatiga crónica grado II.
AdministrativaDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7600_2024
Fascitis plantar, fibromialgia, trocanteritis, meniscopatía, trastorno adaptativo mixto.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7609_2024
Cirugía lumbar fallida, radiculopatía L5 crónica, síndrome facetario lumbar, fibromialgia grado III, síndrome de fatiga crónica grado III.
Operaria de fábrica de vehículosDesestimado (se mantiene la incapacidad permanente absoluta)
7612_2024
Discapacidad intelectual moderada, síndrome de Asperger, pérdida de memoria, cefaleas crónicas, artromialgias generalizadas, fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, espondilitis, artrosis, artritis, tenosinovitis, síndrome del túnel carpiano, dorsalgia, lumbalgia, osteoartrosis hepática.
No especificadoEstimado (se reconoce la incapacidad permanente absoluta)
7651_2024
Fibromialgia grado III, fatiga crónica grado III, síndrome de apnea del son, trastorno ansioso depresivo, espondiloartrosis, coxartrosis, gonartrosis.
Oficial de la construcciónDesestimado (se mantiene la incapacidad permanente total)
7678_2024
Sinovitis, fibromialgia, omalgia bilateral, poliartrosis, dolor en articulaciones carpometacarpianas.
Operaria fabrica de heladosDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7705_2024
Fibromialgia grado IV, síndrome de fatiga crónica grado IV, síndrome de hipersensibilidad química múltiple, espondiloartrosis, gonalgia bilateral, lumbalgia, cervicalgia, trastorno depresivo.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7718_2024
Astenia, anemia, mastitis, fibromialgia grado severo, síndrome de fatiga crónica grado III, trastorno adaptativo mixto reactivo.
Comercial al por menorDesestimado (se mantiene la incapacidad permanente total)
7744_2024
Fibromialgia grado grave, síndrome de fatiga crónica grado III-IV, síndrome de Sjögren, poliartrosis, síndrome subacromial, trastorno depresivo mayor.
Auxiliar administrativaEstimado (se reconoce la incapacidad permanente absoluta)
7750_2024
Esclerosis múltiple, deterioro neuropsicológico, síndrome de fatiga crónica, debilidad en EEII, parestesias en EESS, pérdida de fuerza motora, deterioro cognitivo grave, deterioro de la fluidez verbal, limitación de la deambulación, déficit visual, neuropatía óptica, incontinencia urinaria, lumbálgia, protusión cervical, vértigos, trastorno ansioso depresivo, insomnio, estrés.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7758_2024Infección por SARS-COV2 con secuelas, fibromialgia post COVID severa, síndrome de fatiga crónica.Profesora de primariaEstimado (se reconoce la incapacidad permanente absoluta)
7808_2024Fibromialgia, fatiga crónica, hipersensibilidad química múltiple, trastorno adaptativo, entorsis tobillo izquierdo, lumbalgia crónica, obesidad, síndrome de apnea-hipoapnea, anemia ferropénica, hipotiroidismo subclínico, síndrome seco, trastorno depresivo mayor.Empleada de hogar familiarDesestimado (se mantiene la incapacidad permanente total)
7817_2024
Fatiga crónica, dolor cronificado, fibromialgia grado III, síndrome de fatiga crónica grado III, trastorno adaptativo mixto.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7830_2024
Fibromialgia, obesidad mórbida, trastorno de ansiedad generalizada, distimia, fatiga crónica, deterioro cognitivo.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7869_2024
Síndrome de sensibilización central, fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, migraña crónica, lumbalgia crónica, tendinosis bilateral de hombros, trocanteritis bilateral, hallux valgus, desalineación metatarsalgia, trastorno depresivo mayor moderado, TAG, agorafobia.
Comercial-instaladora de alarmasDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7896_2024
Migraña crónica, trastorno depresivo mayor recurrente, trastorno de la personalidad clúster C, síndrome de sensibilitat central, fibromialgia grado 3 (severo), mononeuropatía de nervio mitjà bilateral.
Técnica superior en prevención de riesgos laboralesEstimado (se reconoce la incapacidad permanente absoluta)
7902_2024
Síndrome de fatiga crónica estadio III, fibromialgia estadio III, síndrome de hipersensibilidad química múltiple idiopática crónica y severa, trastorno ansioso depresivo moderado, trastorno distímico moderado, poliartrosis severa, reflujo gastroesofágico, obesidad mórbida.
Mozo de almacénEstimado (se reconoce la incapacidad permanente absoluta)
7906_2024
Fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, sensibilidad química múltiple, cervicolumbàlgia, trastorno ansiós depresivo, sensibilidad química múltiple grado III/IV, síndrome de sensibilización central, síndrome de fatiga crónica grado II, síndrome ansioso depresivo, TOC, déficits de atención, trastorno de la memoria, cervicodiscoartrosis, stenosis foramidal, hernia discal L5-S1, síndrome del piramidal, neuroma de Morton.
Auxiliar d'ortopèdiaDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)
7938_2024
Trastorno cognitivo, trastorno adaptativo mixto reactivo a fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, fibromialgia, tendinopatía del supraespinoso bilateral, cervicalgia, discopatía C6C6.
No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)


7961_2024Fibromialgia, síndrome de fatiga crónica, poliartropatía degenerativa generalizada, trastorno adaptativo reactivo.No especificadoDesestimado (se confirma la sentencia de instancia)

13 septiembre 2018

CRITERIOS DEL TSJ CATALUNYA RESPECTO AL ALCANCE INVALIDANTE DEL SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA Y LA DEPRESIÓN MAYOR

Vale la pena comentar esta reciente sentencia del TSJ Catalunya, de 15/6/2018 (acceso aquí), ya que coinciden en una misma persona los diagnósticos de Síndrome de fatiga Crónica, Fibromialgia y Depresión, además con carácter severo, lo que lleva a la magistrada ponente de la sentencia, a ratificar la incapacidad permanente en grado de absoluta declarada en la sentencia de instancia. Entiendo que cualquiera de las tres patologías, individualmente consideradas y teniendo en cuenta la severidad de las mismas, darían lugar a una limitación funcional tan importante como para ser tributarias de la declaración de aquel grado de incapacidad, pero en este caso confluyen de forma conjunta, provocando la más absoluta imposibilidad de efectuar trabajo remunerado alguno.

04 septiembre 2017

NUEVA OPERATIVA -E INSTRUCCIONES AL ICAM- PARA EL ABORDAJE DE LOS SÍNDROMES DE SENSIBILIZACIÓN CENTRAL.

El Departament de Salut ha publicado muy recientemente la Instrucción 8/2017 sobre los "síndromes de sensibilización central", indicando al respecto que "Les síndromes de sensibilització central (SSC) –fibromiàlgia, síndrome de fatiga crònica i síndrome de sensibilitat química múltiple– són patologies cròniques, d'origen desconegut i, en un gran nombre de pacients, especialment invalidants". En el siguiente enlace se puede acceder al documento:


En dicha instrucción, aunque pone el foco en la detección y diagnóstico en los profesionales de atención primaria, sin embargo no olvida la necesidad de atención especializada, señalando que "L’objectiu de l’atenció especialitzada de la unitat d’expertesa és fer una atenció diagnòstica i terapèutica d’aquells casos que ho puguin requerir. S’ha de considerar especialment la derivació a la unitat d’expertesa del territori dels casos d’especial complexitat i dubtes diagnòstics, quan hi hagi coincidència en una mateixa persona de dues o més patologies que requereixin un tractament i una valoració per especialistes de cadascuna de les malalties i per confirmació diagnòstica".

¿Cuantas Unitats d´expertesa deben establecerse? La instrucción señala que "Cada regió sanitària ha de disposar, com a mínim, d’una UE declarada idònia per a fibromiàlgia i per a síndrome de fatiga crònica, a excepció de la Regió Sanitària Barcelona, que disposa d’un mínim de sis UE". I "Per al conjunt de Catalunya cal declarar la idoneïtat de, com a mínim, dues UE per a l’atenció de la síndrome de sensibilitat química múltiple". Podemos consultar cuales son en este enlace:

Unitats d’expertesa territorial del Pla d'atenció a les persones afectades per les síndromes de sensibilització central

Sin embargo, el documento que considero más importante es la "Guia per a l’avaluació de la fibromiàlgia i de la síndrome de fatiga crònica", ya que, literalmente, expresa que "Els objectius principals d’aquesta guia són orientar sobre la informació necessària per valorar el grau de limitació funcional de les persones afectades per la fibromiàlgia i/o per la síndrome de fatiga crònica i homogeneïtzar els criteris de valoració dels metges avaluadors de l’ICAM". Acceso al documento en el siguiente link:


Bueno, hasta aquí completamente de acuerdo. Ya tenemos descripción y aceptación pública de la enfermedad, seguimiento por parte de atención primaria y, en los casos graves, de las unidades especializadas. Y como colofón una guía para que el ICAM (SGAM) valore correctamente el alcance invalidante de estas enfermedades. Solo un pequeñísimo detalle, ¿quien ha elaborado la Guía?. "Les autores i els revisors són metges avaluadors de l’Institut Català d’Avaluacions Mèdiques (ICAM)". En fin, máxima objetividad e imparcialidad -si me permiten la ironía-. El ICAM se dicta a sí mismo cómo ha de actuar en la valoración de los procesos de incapacidad -por eso, me imagino, entienden que las pruebas biomecánicas sí tienen validez en estas enfermedades, cuando ni un solo experto las utiliza-.

En fin, los documentos están al acceso en la web del Gencat CatSalut (acceso). El tiempo nos dirá si realmente se tratará a las enfermas con la dignidad que se merecen....pero creo que será difícil, más aún cuando el Departament de Salut y el Ministerio de Empleo (el ICAM-SGAM y el INSS, en definitiva) ya han suscrito un nuevo convenio respecto al control de los procesos de ITCC (acceso a la noticia publicada en Expansión). Seguiremos observando...y denunciándolo si no es así.







17 mayo 2017

EL TSJ CATALUNYA RECTIFICA AL ICAM Y AL INSS: FIBROMIALGIA Y S.F.C. SON ALTAMENTE INVALIDANTES (II).

Hace pocos días señalaba en una entrada que "Bien estaría que el actual SGAM -antiguo ICAM, ahora Subdirecció General d´Avaluacions Mèdiques, revisase sus criterios de evaluación sobre el Síndrome de Fatiga Crónica, Fibromialgia y otras enfermedades, a veces en comorbilidad en otras ocasiones de forma independiente, como puedan ser la Sensibilidad Química Múltiple, son muy limitantes, no ya solo en el ámbito laboral, también para la realización de actividades de la vida diaria, lo que supone a quien las padece una calidad de vida ínfima. A título de ejemplo nos han notificado una nueva sentencia al grupo de Salut i Treball de Col.lectiu Ronda, dictada por el Presidente de la Sala Social del Tribunal Superior de Justicia de Catalunya nº 2222/2017, de fecha 3 de abril de 2017, José de Quintana Pellicer, confirmando el grado de incapacidad permanente absoluta de una mujer afectada por las patologías que señalaba al inicio". Y como lo que indicábamos en aquel "post" no es flor de un día, sino la consolidación de la línea doctrinal de nuestro TSJ, reseño ahora la STSJ CAT nº 2820/2017, de fecha 05/05/2017 (rec. suplic. 1225/2017), del que es ponente Macarena Martínez Miranda y que desestima el recurso de suplicación del INSS, confirmando la declaración de incapacidad permanente en grado de absoluta, en base a una fibromialgia de severa intensidad (grado III) y un síndrome de fatiga crónica en grado III/IV. Dice así la magistrada:


Seguimos trabajando para que INSS y SGAM dejen de mirar para otro lado.....



01 mayo 2017

EL TSJ CATALUNYA RECTIFICA AL ICAM Y AL INSS: FIBROMIALGIA Y S.F.C. SON ALTAMENTE INVALIDANTES.

Bien estaría que el actual SGAM -antiguo ICAM, ahora Subdirecció General d´Avaluacions Mèdiques, revisase sus criterios de evaluación sobre el Síndrome de Fatiga Crónica, Fibromialgia y otras enfermedades, a veces en comorbilidad en otras ocasiones de forma independiente, como puedan ser la Sensibilidad Química Múltiple, son muy limitantes, no ya solo en el ámbito laboral, también para la realización de actividades de la vida diaria, lo que supone a quien las padece una calidad de vida ínfima. A título de ejemplo nos han notificado una nueva sentencia al grupo de Salut i Treball de Col.lectiu Ronda, dictada por el Presidente de la Sala Social del Tribunal Superior de Justicia de Catalunya nº 2222/2017, de fecha 3 de abril de 2017, José de Quintana Pellicer, confirmando el grado de incapacidad permanente absoluta de una mujer afectada por las patologías que señalaba al inicio. Desgranamos la sentencia:


  • ¿QUE DICTAMINÓ EL ICAM?
"Fatiga crónica, fibromialgia, trastorno adaptativo en tratamiento , discreto déficit cognitivo sin limitación funcional en la actualidad".

  • ¿QUÉ RESOLVIÓ EL INSS?
Denegar la declaración de incapacidad permanente, porque las lesiones no tenían la virtualidad suficiente para proceder a la declaración de incapacidad permanente. Es evidente que, si el dictamen del ICAM estableció que las enfermedades reconocidas no producían "limitación funcional en la actualidad", la decisión de la entidad gestora solo podía ser negativa. Cierto es que el dictamen del ICAM, ahora SGAM, no es vinculante, pero no es menos cierto que en el 99% de las situaciones el INSS resuelve según la propuesta efectuada por el organismo dependiente del Departament de Salut.

  • ¿QUÉ LESIONES Y/O ENFERMEDADES RECONOCIÓ EL JUZGADO DE LO SOCIAL?
Pues las mismas patologías que el ICAM y el INSS, pero  con una amplía limitación funcional, entendiendo probado que -por cierto sobre la base de los mismos informes aportados en la exploración del ICAM-: "La parte demandante padece en la actualidad síndrome de fatiga crónica en grado lll/IV, fibromialgia grado tres, asociado a fibromialgia de grado intensa con afectación marcada de la capacidad funcional y de la esfera neurocognitiva, síndrome de sensibilidad central en concreto síndrome de sensibilidad química y ambiental múltiple en grado II , con Obesidad IMC 30, dislipemia, hiperlaxitud ligamentosa ortostatismo y distimia . Se ha prescrito silla de ruedas para facilitar la salida al exterior". Creo que no es difícil entender, aún sin ser médico que la influencia de dichas enfermedades en la trabajadora, tanto en su vida diaria como en su capacidad laboral, es enorme y muy invalidante. De hecho, incluso tiene reconocido un grado de discapacidad del 53% con superación del baremo de movilidad y un grado I de dependencia

  • ¿QUÉ HA RESUELTO EL JUZGADO EN PRIMERA INSTANCIA Y EL T.S.J. CATALUNYA RESOLVIENDO EL RECURSO DE SUPLICACIÓN?. 
Como no puede ser de otra manera, señalando con meridiana claridad que "...las dolencias que la parte demandante padece, y que se describen en el inalterado relato histórico de la sentencia recurrida, configuran un cuadro que ha de impedir a la misma el correcto desempeño de incluso tareas de naturaleza sedentaria y liviana". Por tanto se declaró y se confirma la declaración judicial de incapacidad permanente en grado de absoluta.


Ya lo hemos señalado en muchas otras ocasiones, pero es evidente que la SGAM y el Departament de Salut de la Generalitat de Catalunya tienen un grave problema de entendimiento. El órgano evaluador, que niega sistemáticamente que su actuación se someta a criterios "economicistas", desatiende las orientaciones, guías e informes de las Unidades Expertas en materia de SFC/FM/SQM, y lo hace de forma sistemática.....¿o es que negarán que el propio CatSalut informa que "La fibromiàlgia i la síndrome de fatiga crònica són dues malalties cròniques que afecten de forma significativa la salut i la qualitat de vida de les persones que les pateixen".

En fin, parafraseando al maestro Serrat, "seria fantàstic/ que anés equivocat/i que el wàter no fos ocupat", y que el SGAM esté realizando una labor ejemplar de reconocimiento de pensiones a toda aquella persona enferma que lo necesitase porque ha perdido su capacidad para trabajar y ha sido expulsada del mercado laboral por culpa de su estado de salud.....pero creo que no me equivoco cuando afirmo que, quizás como en el resto del Estado, el INSS deniega por sistema la declaración de incapacidad permanente a quien sufre alguna enfermedad, y especialmente si se trata de las llamadas "invisibles" (y podemos dar fe desde Col.lectiu Ronda, porque hemos conseguido sentencias favorables en Valladolid, Madrid, Donosti, Valencia, Guadalajara, Córdoba, etc....e incluso recientemente en Oviedo). Pero en Catalunya, sin ninguna duda, y esta sentencia que he comentado lo atestigua, la SGAM -antes CRAM, ICAMS e ICAM- es su cómplice....por motivos económicos, claro (AQUÍ, AQUÍ y AQUÍ lo explico).

"Seria tot un detall,
tot un símptoma d'urbanitat,
que no perdessin sempre els mateixos
i que heretessin els desheretats".




La Paicam lucha contra el abuso institucional contra las personas enfermas

26 abril 2017

ACTIVIDADES DE AFIBROCAT PARA LA CELEBRACIÓN DEL DÍA MUNDIAL DE LA FIBROMIALGIA

Ya se aproxima el 14 de mayo, y nuestras compañeras de AFIBROCAT -somos colaboradores suyos e incluso hemos organizado alguna charla informativa conjunta en el Aula Ronda del Col.lectiu, como ésta que enlazo-,  han organizado diversas actividades para "celebrar" el día. Aquí os dejo el enlace de la asociación y los carteles con las convocatorias de las actividades y talleres que realizarán.

"Nunca más invisibles"!





20 marzo 2017

NUEVAS SENTENCIAS SOBRE SFC, FM Y SQM. LOS TRIBUNALES SIGUEN CONSIDERANDO QUE SON INVALIDANTES

Un breve comentario para reseñar dos recientes sentencias, una del TSJ Catalunya y otra del Juzgado de lo Social nº 7 de Barcelona, para confirmar que la doctrina, al menos en nuestro ámbito, sigue siendo positiva en cuanto a la declaración de incapacidad permanente, en estos dos casos en grado de absoluta, cuando las enfermedades constitutivas de la declaración son el Síndrome de Fatiga Crónica, Fibromialgia y Sensibilidad Química Múltiple.

1. La STS CAT nº 1620/2017, de fecha 06/03/2017, ratifica la sentencia dictada por el Juzgado de lo Social nº 19, que entendió procedía declarar una incapacidad permanente en grado de absoluta, ya que el cuadro pluripatológico era: "Discopatía degenerativa C5-C6, intervenida en junio de 2014 mediante artrodesis anterior con resección de osteofito anterior y posterior rizólisis. Dolor y balance articular limitado en todos los ejes. Síndrome de fatiga crónica grado III/IV y fibromialgia grado III con controles en unidad especializada. Trastorno depresivo mayor recurrente, actualmente moderado".

Al respecto dice la STSJ que: "En el caso que aquí se examina, las dolencias que la parte demandante padecía al tiempo de ser enjuiciado este asunto, teniendo presente lo recogido en el relato de los hechos probados de la sentencia recurrida -que no ha sido debidamente combatido-, configuran un cuadro que le impide desarrollar con las exigencias de dedicación y responsabilidad propias del mercado laboral las labores propias de cualquier profesión, ya que entre sus dolencias destaca que está afectada severamente por fibromialgia, que sufre síndrome de fatiga crónica en grado III-IV y una gran rigidez en el raquis cervical. Además, en fundamentación jurídica pero con valor fáctivo se indica que sus dolencias se presentan refractarias al tratamiento aplicado".


2. La Sentencia del Juzgado de lo Social nº 7 de Barcelona, de fecha 13/03/2017, incrementa del grado de total ya reconocido en vía administrativa al de absoluta, un cuadro clínico en el que destaca, sobre otras patologías, "Síndrome de Hipersensibilidad química múltiple, de origen idiopático, asociado a Síndrome de Fatiga Crónica y Síndrome Seco de Mucosa, diagnosticado en octubre de 2012 (ICAM), con limitación funcional secundaria. Con antecedentes de rinitis alérgica desde 2012 que se inició por hiperreactividad ante factores ambientales como el polvo. La enfermedad tiene un curso crónico. Evolucionado de un grado II a un grado IV o intenso (HP 5o SJ n° 32). Debe evitar completamente la exposición a productos químicos volátiles, aerosoles, pinturas, gasolina y productos de limpieza, incluso a dosis bajas. Puede reiniciar sintomatología (cefalea, irritación de mucosas, fatiga, desconcentración mental, insomnio, dolor muscular y parestesias - disestesias), ante mínimas exposiciones. Descartado deterioro cognitivo degenerativo (Servicio Neurología Informe de 29-3-2016, con TAC normal y exploración neuropsicológica de nov-2016). En enero de 2017, en control evolutivo, se informa de un agravamiento de las patologías asociadas que se relaciona con el incremento de su medicación antidepresiva por lo que se le ha recomendado reducirla de forma progresiva y controlada (informes Servicio Medicina Interna del Hospital Clínic Barnaclínic, de Barcelona de 30-1-2017 y 18-7-2016)".

Razona la Magistrada que "la enfermedad que padece, Sensibilidad química múltiple asociada a Síndrome de fatiga crónica, es de grado intenso (así lo reconoce laentidad gestora, grado IV), evolucionada, ...........................supone que ante una mínima exposición a agentes químicos irritantes volátiles, hipersensibilizado, reinicia la sintomatología incapacitante (cefaleas, dolores musculares sin signos inflamatorios, irritación de mucosas, insomnio, desconcentración, etc) por lo que habrá que concluir que el actor está impedido para todo tipo de trabajo u oficio, agravadas también las enfermedades asociadas, evolucionadas también a grado intenso (Servicio de Medicina Interna del Hospital Clínic BANACLINIC), si bien ello se asocia, al tratamiento psicofarmacológico prescrito para su trastorno psiquiátrico reactivo. En definitiva, procede declarar al actor ensituación deincapacidad permanente en grado de incapacidad permanente absoluta, derivada de enfermedad común".

En fin, a pesar del olvido y la falta de asistencia sanitaria que padecen quienes sufren estas "enfermedades invisibles", los jueces y tribunales siguen reconociendo, afortunadamente, el carácter muy invalidante de aquellas. 






27 enero 2017

NO SON LAS PRIMERAS, PERO EL TSJ CATALUNYA SIGUE CONFIRMANDO QUE SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA Y FIBROMIALGIA SEVERAS SON INCAPACITANTES.

No dejo de sorprenderme cuando en los medios de comunicación, casi diría que al menos una vez al mes, algún diario se desmarca con la noticia bomba: "primera sentencia que reconoce una pensión de incapacidad permanente por fibromialgia" (por ejemplo, AQUÍ, AQUÍ o AQUÍ ). Y la verdad es que no es fácil, pero ni mucho menos imposible, siempre y cuando se cumplan con ciertos requistos: 

1) La enfermedad, sea Fibromialgia, Síndrome de Fatiga Crónica o Sensibilidad Química Múltiple -o el conjunto de ellas- deben estar reconocidas, diagnosticadas y en tratamiento por unidad especializada de la red pública de asistencia sanitaria -listado de entidades de referencia en Catalunya-.

2) Aquellas deben ser crónicas (es decir, desde diagnóstico e inicio del tratamiento ha de haber transcurrido un periodo importante de tiempo, no vale con un informe inicial), de características severas y que repercuta gravemente en la capacidad laboral de la persona enferma.

3) Son válidos, y pueden ayudar otros informes -siempre de sanidad pública- y no solo de medicina interna o reumatología. A saber: clínica del dolor, psiquiatría, neurología, etc...

4) Y sí, por mucho que desde estamentos oficiales (LEER LA CRITICA AL ICAM, AHORA SGAM) se intente desacreditar a los especialistas en este tipo de enfermedades, aportar informes médicos en segunda opinión médica puede ayudar a conseguir la pensión.

Volviendo al hilo de esta entrada, son ya cientos la sentencias que vienen reconociendo el carácter invalidante de la Fibromialgia, Síndrome de Fatiga Crónica o Sensibilidad Química Múltiple, y así lo podemos aseverar cuando, justo en el día de ayer y hoy, el TSJ Catalunya nos ha confirmado dos sentencias dictadas en la instancia por la Magistrada del Juzgado Social nº 6 de  Barcelona y el Magistrado nº 29, también de esta ciudad. Si a la ratificación de dichas incapacidades permanentes en grado de absoluta, añadimos que se tratan de clientes que han tenido plena, y diría que ciega confianza, en el trabajo de Col.lectiu Ronda, la satisfacción es doble.

¿Qué dicen las sentencias? La de 13/01/2017, de la que es ponente la magistrada Ascensió Solé Puig, en recurso de suplicación 5557/2016, señala como "lesiones" a valorar:

"..........tiene como antecedentes quirúrgicos IQ codo izquierdo por bursitis en 2007 y IQ epicondilitis codo izquierdo en 2008 y codo derecho en 12/12/2012, dislipemia, lumbocialtalgias y migrañas desde la adolescencia en tratamiento. Se halla afectado de fibromialgia asociado a fatiga crónica ambas en grado III sobre III diagnosticado en 2014 en el servicio deReumatología Consultas externas del Hospital de Sant Pau y confirmado el diagnostico en segunda opinión médica en el Hospital Clínic Servicio de Medicina Intema-Bamaclinic y realizado seguimiento en el Servei de medicina interna del Hospital clínic. Asocia a dichas enfermedades sensibilidad química y ambiental múltiple, Distimia, síndrome seco de mucosas, obesidad y ha sido derivado en primera visita a Unidad Clínica Dolor en 13/11/2015. Presenta trastorno adaptativo ansioso-depresivo con derivación por el médico de familia a Consultas externas de psiquiatría del Hospital de Sant Pau en octubre de 2015 dada la normalidad de las pruebas neurológicas administradas orientando el cuadro como posible origen no 
orgánico ( funcional) y simplificando la pauta de medicación retirando la administración de varios fármacos consiguiendo estabilización y control de los paroxismos álgido que venía aquejando pero persistiendo la sintomatología ansiosodepresiva sujeta a la evolución de su estado físico".


Una de las mayores dificultades en este caso fue que el entonces ICAMS había, no solo emitido dictamen contrario a la delcaración de incapacidad permanente, sino que incluso había llegado a emitir dos altas médicas por inspección.


La magistrada de instancia entendíó que era tributario de una incapacidad permanente en grado de absoluta, y así lo ratifica la sentencia del Tribunal, cuando señala:


"Presenta fibromialgia grau III i SFC. Grau III segons el Servei de Reumatologia del Hospital de Sant Pau . Pateix associada sensibilitat química i ambiental múltiple, distímia, síndrome seca de mucoses, obesitat ¡ assisteix a la Clínica de Dolor . Presenta Trastorn adaptatiu ansiós depressiu amb derivado a consultes de psiquiatría del Hospital de Sant Pau, persistint la simptomatologia ansiosa depressiva secundaria al seu estat físic greu a mes de la patología artrósica amb episodis dolorosos de lumbálgia i lumbociatálgia.

Atesa la conformitat del Ens recorrent amb el conjunt de patologies declarades provades, ens remetem a la motivació de la fonamentació jurídica de la sentencia de la instancia que consta en el Quart FD. , de manera que arribem a la conclusió que el demandant reuneix els requisits exigits en Tarticle núm. 137.5 de la Llei General de la Seguretat Social.

Conseqüentment, desestimem aquest objecte del recurs i confirmem la sentencia de la instància".

En la segunda de las sentencias, La de 17/01/2017, de la que es ponente el magistrado Daniel Bartomeus Plana, en recurso de suplicación 6408/2016, señala como "lesiones" a valorar:


Y, ratificando la declaración de incapacidad permanente absoluta señala:


En fin, ni son las primeras sentencias, ni serán las últimas, que reconozcan el carácter (muy) invalidante de Fibromialgia, SFC y SQM...y queríamos compartirlo.

27 diciembre 2016

CHARLA-COLOQUIO SOBRE FIBROMIALGIA Y SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA EL 11/01/2017 EN SANTA COLOMA DE GRAMANET


El acceso a la asistencia sanitaria especializada que han de recibir las personas que padecen Fibromialgia, Síndrome de Fatiga Crónica -y también SQM ó EHS- no es solo difícil, sino en ocasiones imposible ante la falta de medios por parte del Departament de Salut. Una reciente sentencia del Juzgado de lo Social nº 14 de Barcelona lo ha puesto de manifiesto, obligando al Servei Català de la Salut a derivar a una paciente al servicio especializado del Hospital Clínic (acceso a la noticia y al comentario en la web del Col.lectiu Ronda). Dice aquella sentencia, que «no parece que en este caso tampoco se hayan seguido las pautas mínimas para garantizar que las personas enfermas reciban atención especializada de un nivel equivalente, cualquiera que sea la unidad que se les asigne condenando la activista y enferma a permanecer en tierra de nadie, pues ni ha recibido tratamiento del especialista, ni de su área básica de salud y, por tanto, no consta que se haya garantizado a la actora, paciente afectada por un Síndrome de Fatiga Crónica post-viral severa en grado III, asociada a una Encefalomielitis Miálgica, adecuada atención especializada a la que tenía derecho».

Y si no es fácil el camino para conseguir la asistencia sanitaria, nos podemos imaginar la travesía del desierto que es para quienes sufren estas enfermedades el reconocimiento del grado de discapacidad o la declaración de incapacidad permanente. De todos esos aspectos, y de otros relacionados (particularmente la actuación del ICAM, actual SGAM), hablaremos junto con Raquel Lafuente, socia y abogada de Col.lectiu Ronda, el próximo 11/01/2017, a las 19:00 en la Sala de Actos del Museo Torre Balldovina, invitados por la Associació d´Afectats.





07 diciembre 2016

CHARLA DE SÍLVIA VÁZQUEZ EN RUBÍ SOBRE FIBROMIALGIA -Y OTRAS S.S.C.-.

Interesante charla en Rubí, a cargo de mi compañera de Col.lectiu Ronda, Sílvia Vázquez -con una experiencia en el asesoramiento laboral de más de 15 años-, en relación al entorno legal de las denominada "enfermedades invisibles": Fibromialgia, Síndrome de Fatiga Crónica/Encefalomielitis Miálgica y Síndrome Químico Múltiple. El próximo 12/12/2016, a las 17:00, en el Auditori Rubí I+D, en Rambleta Joan Miró s/n.

ACCESO COMPLETO A LA PONENCIA PRESENTADA EN LA CHARLA (PDF).



Entre otras cuestiones, Sílvia analizará el reciente trabajo de diversos médicos de familia de Atención Primaria denominado "Perfil de pacientes con fibromialgia que acuden a los centros de atención primaria en Terrassa" (acceso al estudio, publicado en Reumatología Clínica).


14 mayo 2016

CHARLA INFORMATIVA CON AFIBROCAT

Este 18/05/2016, a las 18:00, en el Aula Ronda de Col.lectiu Ronda, tendrá lugar una charla informativa sobre prestaciones de seguridad social en conmemoración del día mundial de la Fibromialgia del pasado 12 de mayo.....Os esperamos.

09 mayo 2016

EL SÍNDIC RECONOCE LA FALTA DE ATENCIÓN SANITARIA ESPECIALIZADA A LOS AFECTADOS POR EL SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA.

Ya lo denunciamos en su momento -precisamente en 2015, acceso a la denuncia y a la respuesta-: el Departament de Salut no garantiza el derecho a la asistencia sanitaria especializada a las personas que, desgraciadamente, padecen Fibromialgia, Síndrome de Fatiga Crónica o Sensibilidad Química Múltiple..... o todas ellas a la vez. Pues bien, el Síndic de Greuges nos ha dado la razón y en su nuevo informe hace constar, reproduzco literalmente, que:

"El síndrome de fatiga crónica es una enfermedad compleja, que en algunos casos puede ser invalidante y puede limitar de forma considerable la vida cotidiana de las personas que la sufren. Estas personas deben hacer frente a numerosos problemas, como por ejemplo las dificultades para el diagnóstico, la ausencia de un tratamiento efectivo, la falta de conocimiento suficiente por parte de la comunidad médica, y la incomprensión de la sociedad sobre las repercusiones de la enfermedad en las actividades cotidianas".

Y afirma, tajantemente: "Es necesario mejorar los recursos de atención especializada a las personas afectadas de síndrome de fatiga crónica".

Señalando además: "....debe garantizarse que la persona reciba la atención especializada del mismo nivel que recibía, sin perjuicio de que la organización de los servicios determine que sea una unidad especializada asignada u otra".

Aunque el Departament de Salut afirma "que está trabajando en la revisión del modelo de atención establecido en el año 2008 y que a partir del trabajo de un comité científico, integrado por representantes de la Administración, de asociaciones de enfermos y profesionales especializados, ha elaborado un documento que pretende superar las carencias detectadas y definir un modelo futuro de atención a los síndromes de sensibilización central, entre los que se incluye el síndrome de fatiga crónica", el Síndic finaliza aseverando la gravedad de la situación, ya que "Este modelo, en el que el nivel especializado se atribuye a unas unidades de expertos, aún no está operativo y será necesario esperar para evaluar su efectividad.En todo caso, con el fin de alcanzar una atención adecuada, es imprescindible que se establezca de forma clara la composición de las unidades −que deberían disponer de especialistas para atender todas las enfermedades−, las funciones, los criterios y circuito de derivación, y la distribución territorial, y que se garantice el cumplimiento de estas condiciones".

Pues nada, mientras seguiremos de brazos cruzados esperando que alguien se apiade de las personas enfermas....O no, continuaremos luchando por una asistencia sanitaria pública, gratuita, especializada y de calidad. Ese es mi compromiso.



(Acceso al Informe del Síndic de Greuges del 2015)

20 diciembre 2015

TV3, EL ICAM, LAS BIOMECÁNICAS Y EL SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA: EL GABINETE DEL DOCTOR CALIGARI.

Voy a imitar a Ferran Monegal: "Ahhh, fantàstic!!!!!", TV3, que sigue negando que pueda valorarse objetivamente el alcance invalidante de estas patologías del Síndrome de Sensibilización Central, descubre "la máquina de la verdad", que no es otra que la realización de una prueba biomecánica, que indentifica y mide el dolor y la movilidad de la paciente...y detecta los fraudes!!!!. En consecuencia, al ICAM le importa muy poco lo que puedan diagnosticar los expertos del sistema público de salud, y aún menos el alcance invalidante que puedan reconocer, pero se fían plenamente de una prueba, la biomecánica, que, por cierto, no es ya solo que no se incluya en protocolo alguno de diagnóstico de estas enfermedades, es que ni tan siquiera está en el catálogo público de prestaciones sanitarias del sistema nacional de salud.

Es muy triste que, ante el aluvión de críticas -bien merecidas, por cierto- que está recibiendo últimamente el ICAM (acampada de NatyCGT denuncia al ICAM, el ICAM vulnera derechos humanos) se utilice a TV3 para efectuar un auténtico lavado de cara, en que, insisto, en un auténtica vuelta de tuerca digna del "Gabinete del doctor Caligari" se deja de cuestionar la actuación claramente economicista de aquel organismo (haz click aquí lo podrás comprobar) y se trata a las personas enfermas -muy injustamente- como auténticas defraudadoras......Pero, como desde el ICAM se empeñan en contestar que mis argumentos son falsos, puedo acreditar lo que defiendo, y además ha sido ratificado en sede judicial, muy recientemente, por el Tribunal Superior de Justicia de Catalunya.

La cuestión parte de una revisión de una incapacidad permanente absoluta que es revocada en procedimiento de revisión de grado, por que el ICAM, aunque reconoce que existe un síndrome de fatiga crónica grado III/IV, entiende, tras realizar una prueba biomecánica, que no existe limitación funcional. Pero el TSJ estima el recurso de la persona enferma y le concede nuevamente su incapacidad absoluta. Por partes:

1) Respecto a si ha de prevalecer el informe del ICAM o el de los especialistas del servicio público de salud, dice el Tribunal que son estos últimos los que han de ser valorados como muy cualificados. Es más, los hace prevalecer incluso por encima del informe del médico forense. Dice así la sentencia: 

"Pues bien, a la hora de decantarnos por uno u otro Informe no podemos dejar de recordar un ya consolidado criterio de la Sala según el cual debe tenerse en cuenta, junto a la valorable circunstancia de cuál haya sido el evacuado por el médico o institución que haya seguido la evolución del proceso patológico del enfermo (lo que implica dar mayor valor probatorio al dictamen del médico que ha seguido dicha evolución, que al informe emitido en base a una única exploración ( Sentencias de esta Sala números 5540/1996, de 25 julio y 1792/1997, de 6 marzo ); así como la especialización, bien de la institución médica, Facultad de Medicina, Hospital, Centro de Salud, etc. ( Sentencias del Tribunal Supremo de 2 diciembre 1985 , de 3 marzo 1987 , de 16 enero 1990 , y de 23 febrero 1990 ; y de los TSJ de Galicia de 2 diciembre 1992 y de Cataluña núm. 7436/1996, de 14 noviembre ) o del concreto departamento de aquél (Sentencia del Tribunal Supremo de Justicia de Cataluña núm. 2022/1997 , de 12 marzo), bien del perito médico que emita el dictamen ( Sentencias del TCT de 30 abril 1982 (RJ 1982\2540 ); y de los TSJ de La Rioja de 5 febrero 1994 ; y de Cataluña de 16 enero 1995 , y números 8150/1996, de 9 diciembre ; y 221/1997 , de 9 enero)". 

2) Y, valorando la alta especialización de los informes del Hospital Clínic, y la prueba biomecánica practicada por el ICAM, señala la irrelevancia de esta última: 

"En aplicación de dicha doctrina razonable es convenir que debe dotarse de eficacia revisoria a los Informes que se invocan del Hospital Clinico frente al singularmente evacuado por el Médico Forense pues a la reiteración diagnóstica que aquellos ofrecen se añade su especialización en el seguimiento de una patología que este último viene a admitir aunque sin graduarla para concluir con una única prueba (biomecánica) que se revela insuficiente para contradecir la objetivada constatación de la litigiosa (para cuya disgnosis no existe una prueba específica) y su reiterada gravedad y consecuente funcional repercusión; lo que se manifiesta no sin antes advertir tanto sobre un intercurrente SQM como sobre las características jurídico-procesales que ofrece el expediente de revisión por mejoría incoado de oficio por la Entidad Gestora". 

Y finaliza la sentencia recordando aquello que el ICAM niega sistemáticamente, y es que estas enfermedades son altamente invalidantes

Corresponde la declaración de una incapacidad permanente en grado de absoluta por "......presentar el reclamante un "sindrome de fatiga crónica grado III/IV con manifestaciones fibromiálgicas de signo moderado..."; situación que (en congruente armonía con las caracteristicas de la misma) se mantiene en la actualidad, añadiéndose al cuadro así expresado (per se limitante para el desarrollo de una actividad laborar remunerada, en términos análogos a los que esta Sala ha venido considerando en supuestos similares SS de 16 de junio y 17 de julio de 2015 ; entre otras muchas) un intercurrente Sindrome quimico múltiple que no viene sino a corroborar el grado de invalidez que por la parte se reconoce".



En fin, acabo con mi símil cinematográfico y con la vuelta de tuerca.....¿quien comete fraude, el ICAM o los pacientes?. Juzguen Uds. mismos quien es aquí el Dr. Caligari.

Fuente: objetivocine.es


TV3, EL ICAM, LAS BIOMECÁNICAS Y EL SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA: EL GABINETE DEL DOCTOR CALIGARI.

No salgo de mi asombro. He podido ver en la web de TV3 esta noticia, gracias a Naty que la enlazado en twitter, que titulan "la fibromiàlgia: una sentència d´invalidesa absoluta", y en lugar de un reportaje sobre la persona afectada, la sentencia y las explicaciones pertinentes de expertos sobre la enfermedad, me encuentro con una espectacular "vuelta de tuerca", como en la película que cito en el título de este "post" y me encuentro con la responsable del ICAM -que ya no existe como organismo autónomo, es solo el nombre comercial de la Subdirecció General d´Avaluacions Mèdiques, y no entiendo porque esconden este dato-, afirmando, sin que le tiemble la voz que:
  • "Les patologies en que hi ha un major nivell de frau son aquestes...." , en clara referencia a la fibromialgia y el síndrome de fatiga cónica. Realmente esta afirmación la hace la voz en off de la noticia, pero atribuye directamente la autoría al ICAM.
  • "No hi han proves objectives que demostrin que aquestes malalties les incapaciti...."

10 julio 2015

LOS INFORMES DE MÉDICOS ESPECIALISTAS HAN DE PREVALECER SOBRE LOS INFORMES DEL ICAM.

Así lo dice una reciente sentencia dictada por el Juzgado de lo Social nº 27 de Barcelona, en un procedimiento de invalidez defendido por Col.lectiu Ronda, en que se declara a la trabajadora en situación de incapacidad permanente en grado de absoluta, presentado, como enfermedad principal Síndrome fatiga crónica grado III- IV y Fibromialgia grado III. Dice la magistrada:

"Segundo.- Ello es así, una vez examinados los informes médicos aportados por la parte actora al acto del juicio emitidos por facultativos que la vienen tratando, a los que esta Juzgadora concede mayor credibilidad por su alta cualificación médica y objetividad que a la prueba pericial médica del INSS practicada en base en un único informe médico realizado a la actora en 12-6-2015, y que le es más perjudicial en la graduación de sus lesiones que el emitido por el ICAMS en 6-3-2014; y el dictamen de dicho instituto al que completan la prueba pericial médica, y la documental de la parte actora (art.370.4 de LEC en relación con las sentencias del TSJC de 4-10-05, 25-7-96 y 7-3-97), resultando la estimación de la pretensión deducida ex. art. 137.5 de la LGSS, y en recta aplicación de la doctrina jurisprudencial establecida por el TS sobre la Incapacidad Permanente Absoluta en sentencias de 15-6-90 y 29-1-91, y por la menor del TSJC Cataluña en sentencias de 5-3-2010, 26-4-2010, 31-10-12 y 9-12-14, entre otras, dictadas en materia de reconocimiento de Invalidez Permanente Absoluta por Fibromialgia grado III y Síndrome de Fatiga crónica IV, que se acoge y se aplica en la presente resolución, relativa a que dichas patologías, con tal grado determinado, son por sí mismas consideradas, suficientemente relevantes e invalidantes como para impedirle de algún modo ejercer cualquier tipo de actividad productiva".

En este caso los informes eran del Doctor Fernández-Huertas, miembro del Comité de Expertos en el manejo de la Fatiga Crónica y de la Unitat de Fatiga Crónica del Hospital Clínic.


10 septiembre 2013

ENCEFALOMIELITIS MIÀLGICA (O SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA) RECORRIDO JURISPRUDENCIAL.


No es fácil, eso es cierto, pero, siguiendo las pautas del TSJ Catalunya, si quien padece el síndrome de fatiga crónica, el de fibromialgia, o ambos, acredita que el diagnóstico y seguimiento de la enfermedad se ha realizado en unidades especializadas en aquellas enfermedades, si queda acreditada la cronicidad y severidad de las mismas, es posible obtener la declaración de incapacidad permanente y la correspondiente pensión.

22 agosto 2013

DE LA GUERRA QUÍMICA, LOS PESTICIDAS Y LAS ENFERMEDADES INVISIBLES (FATIGA CRÓNICA, SQM,...)

Leo hoy a través de twitter un artículo del mundo relativo a la utilización de armas químicas en Siria (enlace aquí),  y aunque no soy científico, del propio artículo se desprende muy claramente que, al menos en parte, el origen de enfermedades como la fatiga crónica, la fibromialgia o la SQM pueden ser causadas por agentes químicos de uso común y, particularmente, por pesticidas.

11 febrero 2013

SÍNDROME DE FATIGA CRÓNICA Y FIBROMIALGIA: JURISPRUDENCIA DEL TSJ CATALUNYA DEL ÚLTIMO TRIMESTRE.


Aunque tanto el INSS como el ICAMS siguen viviendo de espaldas a la realidad -médica y jurídica-, tanto el sídrome de fatiga crónica como la fibromiàlgia, por sí mismas o en conjunto, son enfermedades altamente incapacitantes; más aún si aparece como comorbilidad la sensibilidad química múltiple. Así lo viene entendiendo el TSJ Catalunya en diversas sentencias en los últimos años. Hoy ponemos de relieve algunas de las últimas publicadas en el último trimestre del 2012. Destacamos la última de las expuestas, ya que pone especial énfasis en el alcance invalidante de la fibromialgia cuando tiene el carácter de severidad. Todas las sentencias pueden obtenerse en la base de datos del CGPJ.

02 febrero 2013

¿POR QUÉ ES TAN DIFÍCIL CONSEGUIR UNA PENSIÓN DE INCAPACIDAD PERMANENTE?


Desde un punto de vista jurídico, por lo menos para los que nos enfrentamos cada día a estas situaciones, la definición de incapacidad permanente en el ámbito contributivo es fácil: “la situación del trabajador que, después de haber estado sometido al tratamiento prescrito y de haber sido dado de alta médicamente, presenta reducciones anatómicas o funcionales graves, susceptibles de determinación objetiva y previsiblemente definitivas, que disminuyan o anulen su capacidad laboral. No obstará a tal calificación la posibilidad de recuperación de la capacidad laboral del inválido, si dicha posibilidad se estima médicamente como incierta o a largo plazo”.